اگر یک گروه عضلانی وجود داشته باشد که نشانه فیزیکی کلاسیک باشد، شکم است. بخش میانی بدن در واقع مرکز کل بدن به حساب می آید. هر فیگوری از هر زاویه ای با کمر آغاز می شود. کمر باریک باعث می شود شانه، زیربغل، سینه و حتی عضلات پا پهن تر دیده شوند.
صحبت از انجام ۲ ست کرانچ در پایان یک جلسه تمرین نیست. نیاز است که شکم با شدتی مشابه پا، زیربغل یا هر عضله دیگری تمرین داده شود. از دامنه حرکات متنوع استفاده کنید، اما از انجام حرکات خم شدن به پهلو یا حرکاتی شبیه آن اجتناب کنید. شما نیاز به کمری محکم و کم چربی دارید، نه کمری پهن. در انجام حرکات شکم فکر نکنید که مسابقه سرعت دارید! بلکه باید تکرارها را با تمرکز روی عضلات انجام دهید. در بخش بالای هر تکرار از تمرین شکم هوا را کامل از شکم خارج کنید و به انقباض خوبی برسید. انقباض را ۲ ثانیه نگه دارید تا همه فیبرها درگیر شده و جزییات اضافه کنند.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل حبیبی